Meksyk Ciekawe Miejsca

Meksyk

Stolica kraju i jednocześnie wielka metropolia jest kipiącym życiem, kosmopolitycznym miejscem, które momentami zachwyca, kiedy indziej przytłacza. Meksyk jest piękny, nastrojowy i fascynujący, ale jednocześnie bywa obrazem nędzy, ubóstwa i przeludnienia. Jest to miasto kolonialnych pałaców, słynnych w świecie zabytków kultury i rozległych slumsów, hałaśliwego ruchu ulicznego i spokojnych placów, zielonych parków i okropnie zanieczyszczonego powietrza.Warto tu zwiedzić światowej klasy Museo Nacional de Antropologia, skarbnicę niezwykłych meksykańskich znalezisk archeologicznych, przedmieścia Coyoacan i San Angel, utrzymane w kolonialnym charakterze, pełne pamiątek po niezwykłej parze artystów Diego Riverze i Fridzie Kahlo, gdzie w weekendy odbywają się gwarne targi. A gdy zmęczenie da znać sobie można wstąpić do Bosque de Chapultepec, rozległego parku z ogrodem zoologicznym i ciekawymi muzeami, położonym w centrum miasta, bądź wybrać się w rejs gondolą dawnymi kanałami w Xochimilco.

Teotihuacan

Strefa archeologiczna Teotihuacan leży 50 km na północ od miasta Meksyk, w otoczonej górami części Valle de Mexico (Doliny Meksyku). Teotihuacan, znany głównie ze słynnych piramid Słońca i Księżyca, był największym starożytnym miastem Meksyku, a zarazem stolicą największego imperium prehiszpańskiego w Ameryce Środkowej.
Charakterystyczne jest, że główne ulice miasta, krzyżujące się pod kątem prostym, wytyczono już w początkach naszej ery, a w 150 r. wzniesiono w miejscu dawnej świątyni Piramidę Słońca. Znaczna część pozostałej zabudowy powstała w 250-160 r.n.e. W szczytowym okresie rozwoju, który przypadł na VI w. było to szóste co do wielkości miasto na świecie (zamieszkiwało je ok. 200 tys. ludzi). Potem nastąpił jego powolny upadek
Dwie wielkie aleje przecinają się w pobliżu Cytadeli i dzielą miasto na cztery części. Jedna z nich biegnąca wzdłuż osi północ-południe, to sławna Avenida de los Muerteos (Droga Umarłych). Po wschodniej stronie alei znajduje się Piramida Słońca (Piramide del Sol). Rozmiarem ustępuje jedynie piramidzie w Choluli i Piramidzie Cheopsa. Podstawa budowli ma powierzchnię 222 m2, a jej wysokość przekracza 70 m. W 1971 r. archeolodzy odkryli stumetrowy podziemny tunel prowadzący z zachodnich krańców piramidy, do jaskini mieszczącej się bezpośrednio pod centralną częścią budowli. Znaleziono tu przedmioty kultu religijnego. Uważa się, że kult Boga Słońca pojawił się tu jeszcze przed wybudowaniem piramidy. Piramida Słońca jest pomalowana na jasnoczerwony kolor, a żeby dostać się na szczyt trzeba pokonać 248 stopni. Piramida Księżyca (Piramide de la Luna), wznosząca się przy północnym końcu Avenida de los Muertos jest mniejsza od Piramidy Słońca, ale jej proporcje są lepiej wyważone. Szczyt znajduje się mniej więcej na tej samej wysokości, ponieważ budowla stoi wyżej. Przed piramida rozciąga się Plaza de la Luna (Plac Księżyca) z dwunastoma cokołami pod świątynię. Niektórzy eksperci przypisują tej trzynastce (12 cokołów i piramida) niebiańską symbolikę. Panuje przekonanie, że przy ołtarzu, w środkowej części placu odbywały się rytualne tańce.