Włochy Ciekawe Miejsca

RZYM

Wieczne miasto położone w centralnej części wybrzeża Morza Śródziemnego jest miastem, którego nie sposób pominąć będąc we Włoszech. Rzym to największe na świecie skupisko zabytków pochodzących z różnych epok, dzieł starożytnej i współczesnej architektury i bezcennych skarbów kultury i sztuki. To kolebka europejskiej cywilizacji, niegdyś stolica jednego z najpotężniejszych imperiów starożytności, stolica świata chrześcijańskiego, miejsce w którym narodziło się tysiące określeń z zakresu prawa, polityki, medycyny, budownictwa, sztuki, filozofii oraz strategii wojskowych.

Istotną informacją dla zwiedzających może być fakt, że Rzym ma najlepiej rozwiniętą sieć komunikacyjną w całych Włoszech, począwszy od nowoczesnego lotniska, gęstej linii kolejowej, a kończąc na metrze, którym można dotrzeć niemal do każdego zakątka Rzymu. Planując jednak zwiedzanie centrum należy pamiętać o wszechobecnych tu korkach i rozważyć wycieczkę pieszą. W najstarszych częściach miasta, gdzie nagromadzone są najciekawsze zabytki, można zamówić specjalną bryczkę, która dociera do najwspanialszych miejsc Rzymu.

Oto kilka tylko zabytków i miejsc, których nie można pominąć planując wycieczkę do Rzymu:

Kapitol - starożytne centrum położone na jednym z siedmiu wzgórz w mieście. Na jego południowym wierzchołku znajdowała się najważniejsza świątynia miasta, poświęcona trójcy patronów Rzymu: Jowiszowi Najlepszemu i Najwyższemu, bogini mądrości i wojny - Minerwie oraz Junonie. W XVI wieku Kapitol został zabudowany według projektu Michała Anioła. Powstał wówczas dzisiejszy trapezoidalny plac – Piazza del Campidoglio – z wiodącym nań ciągiem szerokich schodów, zwanych Cordonata. Wokół placu stoją Palazzo Nuovo oraz Palazzo dei Conservatori, mieszczące Muzea Kapitolińskie z cennymi zbiorami rzeźby i malarstwa. Warto też przejść się na tyły muzeów i z wysokości Skały Tarpejskiej popatrzeć na Forum Romanum. Poniżej Kapitolu rozciąga się Forum - niegdyś ośrodek życia handlowego, społecznego i politycznego, fora cesarskie, budowane w miarę zwiększania się liczby ludności miasta oraz Koloseum - centrum rozrywki. Ponad Forum wznosi się Palatyn - wzgórze, na którym w 753 roku p.n.e. Romulus założył Rzym i gdzie przez 400 lat mieszkali cesarze.

Forum Romanum - już od czasów starożytnych stanowiło reprezentacyjną, centralną część miasta. Początkowo usiane głównie kantorami kupców i sądami, z czasem wzbogacało się o kolejne świątynie i pomniki. Do najciekawszych zabytków zlokalizowanych właśnie przy Forum należą światynie Wenus, Wespazjana, Antonina i Faustyny, a także łuk triumfalny cesarza Augusta – budowle odnowione w okresie romańskim.

Koloseum - największy amfiteatr Rzymu zaczęto wznosić w 72 r. na polecenie cesarza Wespazjana. Budowa została ukończona w 79 r. Kolejni cesarze oraz bogaci obywatele dla zdobycia popularności urządzali tu walki gladiatorów i dzikich zwierząt. W czasach swej świetności koloseum mogło pomieścić niemal 50 000 widzów, zajmujących miejsca stosownie do pozycji społecznej.

Piazza Navona - miejsce, które istnieje i jest zamieszkałe już od blisko dwóch tysięcy lat dziś jest przede wszystkim skupiskiem kawiarni, malowniczych restauracji, centrum życia towarzyskiego w Rzymie.

Panteon - mnóstwo wąskich uliczek wokół Panteonu kryje niezliczone restauracyjki i kawiarnie, a także kilka najpiękniejszych zabytków Rzymu. Jest to też polityczne i finansowe centrum miasta, z siedzibą parlamentu, urzędów państwowych i giełdy. Sam Panteon, o ogromnym wnętrzu nakrytym kopułą, od dawna jest symbolem miasta. Ta rzymska „świątynia wszystkich bogów”, jest najbardziej niezwykłą i najlepiej zachowaną ze starożytnych budowli Rzymu. Rotunda z półkolistą kopułą ma średnicę równą swej wysokości, dzięki czemu całość odznacza się wyjątkowo harmonijnymi proporcjami. Otwór w jej szczycie, jest jedynym źródłem światła. Panteon wypełniają grobowce, od skromnego epitafium Rafaela po potężne marmurowe i porfirowe sarkofagi spoczywających tu królów zjednoczonych Włoch.

Piazza di Spagna - jedna z najbardziej eleganckich i ekskluzywnych dzielnic Rzymu. Liczne kawiarnie, restauracje, eleganckie sklepy przyciągają tu niezliczone tłumy turystów.

Piazza Venezia - plac zabudowany w XV wieku przez Leone Battista Albertiego. Pałac usytuowany na placu do połowy XVI wieku pełnił rolę rezydencji papieskiej, a następnie stał się siedzibą ambasady Republiki Weneckiej i ambasady Austro-Węgier. W czasie rządów Mussoliniego, pomieszczenia pałacowe posłużyły za jego rezydencję, to właśnie z balkonu pałacu ten włoski dyktator wygłaszał swoje słynne przemówienia. Warto zwrócić uwagę na fontannę znajdującą się na dziedzińcu – przedstawia ona symboliczną scenę zaręczyn Wenecji z morzem. Zaraz przy pałacu mieści się inny rzymski zabytek – kościół San Marco. W IX wieku kościół przebudowano. Wnętrze świątyni składa się z trzech naw utrzymanych w stylu barokowym.

Schody Hiszpańskie - to słynne dzieło architekta Francesco de Sanctis, ukończone w 1726 roku. Uwagę zwraca XVI – wieczny kościół św. Trójcy na szczycie schodów. Hiszpańskie Schody to jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc w Rzymie – odbywają się tu pokazy mody, targi kwiatowe, festiwale i wydarzenia kulturalne. To świetne miejsca do krótkiego odpoczynku w czasie naszej wędrówki po Rzymie.

Fontana di Trevi - projekt największej i najsłynniejszej fontanny Rzymu został wykonany w 1762 r. przez Nicola Salvi. Jej centralną postacią jest Neptun stojący między dwoma trytonami, z których jeden usiłuje okiełznać konia morskiego, a drugi powozi zaprzęgiem spokojnych stworzeń. Rzeźby te symbolizują nastroje morza.

WATYKAN

W latach 30 – tych XX wieku ustanowiony niepodległym państwem, na którego czele stoi papież. Zamieszkiwany przez około 500 osób ma własną pocztę, banki, monetę, urzędników, system prawny, rozgłośnie radiową, sklepy i codzienną prasę. Jest to również miejsce, w którym można zobaczyć największe dzieła dawnej i współczesnej kultury, bezcenne zabytki i przepiękne budowle. Na szczególna uwagę zasługuje znana na całym świecie Bazylika Św. Piotra – cel pielgrzymek turystów i wiernych z całego świata. Zachwyca bogatymi zdobieniami, przepychem, bogactwem zabytków i lśniącymi marmurami. Przechowywane są w niej setki cennych dzieł sztuki. Wśród nich znajdują się takie, które pochodzą z pierwotnej bazyliki, zbudowanej w IV w. przez Konstantyna oraz inne, powstałe w okresie renesansu i baroku. Umieszczony pod potężną kopułą Michała Anioła baldachim wsparty na wysokich, spiralnych kolumnach jest dziełem Berniniego, podobnie jak znajdujący się w apsydzie nad ołtarzem tron św. Piotra podtrzymywany przez cztery figury świętych. Tron zawiera fragmenty uważane za szczątki krzesła, z którego św. Piotr wygłosił swoje pierwsze kazanie. Kolejna „perła” Watykanu, to słynne Muzea Watykańskie, w których skład wchodzą Kaplica Sykstyńska, Stanze Rafaela i jedna z najcenniejszych na świecie kolekcji dzieł sztuki, mieszczą się w renesansowych pałacach papieży – Sykstusa IV, Innocentego VIII i Juliusza II. Większych zmian dokonano w tych budynkach w XVIII wieku, gdy bezcenne skarby, zgromadzone tu w ciągu stuleci, zostały udostępnione publiczności. Największymi skarbami Watykanu są wspaniałe pomniki kultury starożytnej Grecji i Rzymu, a także równie znakomite starożytności egipskie oraz etruskie, pochodzące z wykopalisk prowadzonych w XIX w. Dzieła niektórych spośród największych artystów Włoch – Rafaela, Michała Anioła i Leonarda da Vinci – znajdują się w Pinakotece, czyli w galerii malarstwa, a także w różnych częściach dawnych pałaców papieskich, gdzie mistrzowie ci na zlecenie papieży ozdabiali sale i galerie apartamentów. Na polecenie papieża Juliusza II Michał Anioł pokrył sklepienie kaplicy freskami. Pracował nad nimi w latach 1508-1512, używając specjalnego rusztowania. Centralną część sklepienia ze scenami Stworzenia świata i Upadku człowieka otaczają postacie starotestamentowych proroków oraz Sybilli, które jakoby przepowiedziały narodziny Chrystusa. W latach 1536-1541 Michał Anioł namalował na ścianie ołtarzowej Kaplicy Sąd Ostateczny. Bazylika Św. Jana na Lateranie to jedna z czterech bazylik patriarchalnych znajdujących się na terenie Rzymu i Watykanu. Świątynię wybudowano na początku IV wieku (ok. 313 - 319) jako kościół Zbawiciela, dopiero za czasów papieża Grzegorza Wielkiego kościół przemianowano na św. Jana Chrzciciela i św. Jan Ewangelisty.W wieku XIV kościół był rezydencją papieską, ale nie na długo, gdyż w czasach wielkiej schizmy, budowla uległa zniszczeniu w pożarze. Wtedy właśnie papież Grzegorz IX zdecydował przenieść stolicę papieską do Watykanu. Prace restauracyjne nad odbudową świątyni trwały bardzo długo – od XVI do XIX wieku. Obecny wygląd został nadany podczas pontyfikatu Innocentego X .We wnętrzu kościoła uwagę zwracają ogromne posągi 12 apostołów autorstwa uczniów Berniniego, sklepienie ozdobione herbami trzech papieży, gotycki baldachim umieszczony na głównym ołtarzu, oraz barwna mozaika na absydzie z XIII wieku oraz freski z XV i XVI ukazujące hidtorię bazyliki. Przy świątyni znajdują się również boczne kaplice – miejsce pochówku papieży i kardynałów.

Awentyn, to z kolei jedna z najbardziej zielonych części miasta, obejmująca wzgórza Caelius i Awentyn, jak również gęsto zabudowany obszar wokół bazyliki San Giovanni in Laterano. Wzgórze Caelius, gdzie obecnie stoi wiele kościołów, w czasach starożytnych było modną dzielnica Rzymu. Resztki dawnej świetności są do dziś widoczne w ruinach Term Karakalli. Za łaźniami wznosi się Awentyn - cichy, pełen zieleni obszar, gdzie znajduje się wspaniała bazylika Santa Sabina i skąd roztacza się widok na Zatybrze i na Bazylikę św. Piotra.

WENECJA

Wenecja już od ponad tysiąca lat jest jednym z najważniejszych i największych portów Morza Śródziemnego. Zbudowana na niepewnym gruncie bagnistej laguny, przez setki lat niejednokrotnie zalewana przez morze, przetrwała do dziś i oferuje swoim gościom niezliczoną ilość zabytków, ciekawostek architektonicznych oraz niepowtarzalny klimat. Jest to jedno z najchętniej odwiedzanych przez turystów miast na świecie. Oto kilka głównych atrakcji miasta, których nie sposób pominąć planując wycieczkę po Wenecji.

Canal Grande - najlepszym i najprzyjemniejszym sposobem na poznanie Canal Grande, wijącego się przez całe miasto, jest wycieczka tramwajem wodnym. Warte uwagi są stojące wzdłuż kanału pałace, które powstały w okresie pięciu stuleci. Dziś tworzą panoramę dziejów miasta. Nazwy większości z nich pochodzą od nazwisk dawnych wielkich weneckich rodów.

Canal Grande od Rialto do San Marco - za Rialto kanał zakręca. Odcinek ten zwany jest La Vilta (zakręt). W pobliżu San Marco rozszerza się i oferuje najwspanialsze ze swoich widoków. Czas zatarł barwy fasad, a fale wypłukały kamienie fundamentów, lecz kanał jest nadal jak powiedział w 1495 r. francuski ambasador, „najpiękniejszą ulicą świta”.

San Polo - Most Rialto i bazary przyciągają od lat tłumy turystów. Od wieków jest to tradycyjna dzielnica handlowa, gdzie prowadzą swe interesy bankierzy, pośrednicy i kupcy. Wzdłuż ulic nie ma kramów z przyprawami i kosztownymi tkaninami, warto tu zobaczyć targi warzywne i niespotykane gdzie indziej sklepy z makaronami. Dalej od mostu uliczki pustoszeją; można nimi dojść do niewielkich placów i zagubionych, urokliwych kościołów.

Santa Maria Gloriosa dei Frari - Kościół ten, zwany Frari, jest gotycką budowlą górującą nad wschodnią częścią placu San Polo. Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowali franciszkanie w połowie XIII w. Zastąpiono go większą świątynią, ukończoną w połowie XV w. Wnętrze zdumiewa ogromem i bogactwem zgromadzonych tu dzieł sztuki, wśród których są arcydzieła Tycjana i Giovanniego Belliniego, rzeźba Donatella oraz wiele okazałych nagrobków.

Dorsoduro - dzielnica Wenecji wzniesiona na trwałym podłożu – nazwa znaczy „twardy grzbiet”. Jej centrum stanowi pełen życia Campo Santa Margherita - największa otwarta przestrzeń w tej części miasta. Plac tętni życiem, zwłaszcza rano, gdy czynne są targowe stoiska oraz wieczorami, gdy z pobliskiej Ca’ Foscari, będącej siedzibą weneckiego uniwersytetu, wylegają tłumnie studenci. W bocznych uliczkach kryje się sporo skarbów architektury, do których należą Ca’ Rezzonico i Scuola Grande dei Carmini z dekoracjami Tiepola.

Spośród tutejszych kanałów malowniczy Rio San Barnaba można podziwiać z Ponte dei Pugni, skąd już blisko do barki, gdzie sprzedaje się owoce i warzywa. Wzdłuż kanału Rio Terrà jest kilka popularnych kawiarń i interesujący sklep z karnawałowymi maskami.

Piazza San Marco - chyba najbardziej znane wśród turystów z całego swiata miejsce w Wenecji. W czasie swej długiej historii Piazza San Marco był świadkiem wielu zgromadzeń, procesji, wydarzeń politycznych i niezliczonych karnawałów. Teraz tłoczą się tu turyści pragnący zobaczyć dwa najważniejsze zabytki miasta – Bazylikę i Pałac Dożów. Tym wspaniałym budowlom towarzyszą pomniejsze obiekty, takie jak kampanila, Museo Correr i Torre dell’Orologio, nie wspominając o ogrodach – Giardinetti Reali, orkiestrach grających pod gołym niebem, wytwornych kawiarniach – zwłaszcza Quadri i Florian – oraz licznych eleganckich sklepach.

Basilica di San Marco - Słynna wenecka bazylika jest połączeniem stylów Wschodu i Zachodu. W efekcie powstała jedna z najwspanialszych budowli w Europie. Swój zewnętrzny przepych świątynia zawdzięcza niezmiernym skarbom zwiezionym z zamorskich posiadłości Wenecji. Wśród nich są słynne konie z brązu (obecnie zastąpione kopiami), złupione w Konstantynopolu w 1204 r., oraz niezliczone kolumny, płaskorzeźby i barwne marmury pokrywające fasadę. Mozaiki z różnych epok zdobią tympanony i nisze pięciu portali, a w wejściu głównym widnieją rzeźby romańskie (1240-1265), jedne z najpiękniejszych we Włoszech.

Pałac Dożów - był oficjalną siedzibą weneckiego władcy – doży. Początki budowli sięgają IX w. Obecny pałac zawdzięcza swój wygląd pracom prowadzonym w XIV i na początku XV w. Ówcześni budowniczowie zerwali z tradycją i wsparli gładką bryłę trójkondygnacyjnej budowli z różowego marmuru z Werony na ażurowej koronkowej loggii i arkadach z białego marmuru istryjskiego, tworząc pełne lekkości arcydzieło weneckiego gotyku.

Kościół Santi Giovanni e Paolo (św. Jana i św. Pawła), przez wenecjan zwany San Zanipolo, rywalizuje z kościołem Frari o miano największej gotyckiej świątyni w mieście. Wzniesiony w XIII w., a rozbudowany w wieku XIV przez dominikanów, wyróżnia się wielkością i surowością bryły. Zwany jest też weneckim Panteonem, jako że znajdują się tu grobowce co najmniej 25 dożów. Wiele z nich to wybitne dzieła wykonane przez artystów z rodziny Lombardich i innych rzeźbiarzy.

Muzeum Correra - mieści się w Pałacu Królewskim na placu św. Marka. Zawiera zbiory numizmatów, ceramiki, oraz malarstwa weneckiego. Można w nim obejrzeć dzieła Bartolomeo, Vivarini, Carpaccio.

Museum Archeologiczne - mieści się w Pałac Królewski na placu św. Marka. Zawiera bogatą kolekcję greckiej i rzymskiej rzeźby.

FLORENCJA

Historia tego pięknego miasta sięga początku naszej ery, kiedy to Rzymianie założyli w tym miejscu osadę dla byłych żołnierzy o nazwie, która przetrwała do naszych czasów. Dzisiaj Florencja daje świadectwo swojej bogatej i długiej historii. Jest zagłębiem zabytków, wielkich dzieł architektury i sztuki, galerii i muzeów.

San Marco - Kiedyś były to przedmieścia Florencji, gdzie znajdowały się stajnie i koszary. Tu mieściła się menażeria Medyceuszy, w której trzymano lwy, słonie i żyrafy. Dzisiaj to dzielnica studencka, gdzie na ulicach często widzi się grupki młodzieży spieszącej na wykłady w Accademia di Belle Arti - najstarszej, bo założonej w 1563 r., europejskiej uczelni artystycznej.

Santa Maria del Flore - Katedra stojąca w środku miasta, zwieńczona kopułą pokrytą jasnoczerwonymi dachówkami, stała się symbolem Florencji. Powodowani ambicją przodowania we wszystkim, florentyńczycy wznieśli budowlę, która nawet obecnie jest najwyższa w mieście, a pod względem wielkości czwarta w Europie. Baptysterium ze wspaniałymi drzwiami z brązu sięga początków IV w. i jest jedną z najstarszych budowli miasta. Kampanila, zaprojektowana przez Giotta w 1334 r., została ukończona po śmierci swego twórcy w 1359 r.

Uffizi - skupisko największych dzieł włoskiego renesansu, ale także arcydzieł powstałych w krajach tak odległych od Włoch, jak Niderlandy, Hiszpania i Niemcy. Dzieła te Medyceusze gromadzili przez stulecia, a w 1581 r. zostały umieszczone w Uffizi. Anna Maria Lodovica, ostatnia z rodu Medicich, zapisała Florencji wszystkie skarby sztuki.

Piazza della Signoria i Palazzo Vecchio od XIV w. stanowiły centrum politycznego i społecznego życia Florencji. Wielki dzwon zwoływał tu niegdyś obywateli miasta na parlamento (zgromadzenie publiczne). Obecnie plac jest popularnym wśród mieszkańców i przybyszów miejscem spacerów. Rzeźby upamiętniają ważne wydarzenia z dziejów miasta. Ale najważniejszemu zdarzeniu poświęcona jest zwykła płyta wprawiona w bruk nieopodal logii: to tutaj fanatyczny przywódca tłumów Girolamo Savonarola został spalony na stosie.

Piazza della Repubblica - Plan dzisiejszej Florencji częściowo pokrywa się z antyczną siatką ulic rzymskiego miasta. Najlepiej widać to w okolicach dawnego forum - dzisiejszego placu Republiki, otoczonego wąskimi uliczkami. Na tym centralnym placu mieściło się głównie targowisko, dopóki w latach sześćdziesiątych XIX w. nie wyburzono całego kwartału pod budowę nowego placu i łuku tryumfalnego, który obecnie góruje nad okolicznymi domami.

San Lorenzo był kościołem parafialnym Medyceuszy. W 1419 r. Brunelleschi przebudował świątynię w klasycznym renesansowym stylu. Niemal sto lat później Michał Anioł rozpoczął pracę nad grobowcami Medicich. Zaprojektował też bibliotekę mieszczącą ogromne zbiory rękopisów zgromadzonych przez Medicich.

Kościół Santa Maria Novella wybudowali w latach 1279-1357 dominikanie. Dolna, romańska część fasady została wtopiona w nową, zaprojektowaną zgodnie z klasycznym kanonem proporcji przez jednego z pierwszych architektów renesansu, Leona Battistę i wzniesioną w XV w. W gotyckim wnętrzu znajdują się wspaniałe freski, a wśród nich monumentalna "Trójca Święta" Masaccia.

Kościół Santa Maria del Carmine słynie z cyklu fresków w kaplicy Brancaccich. Przedstawiają one żywot świętego Piotra. Dekorację kaplicy rozpoczął w 1425 r. Masolino, a prace kontynuował jego uczeń - Masaccio. Nowatorskie zastosowanie przez Masaccia perspektywy, dramatyzm narracji i realistyczny tragizm postaci stawiają artystę w rzędzie najwybitniejszych twórców renesansu.

Oltrarno - dzielnica Florencji zabudowana w większości niewielkimi domami. Sporo tu antykwariatów i sklepików z żywnością. Via Maggio, ruchliwa arteria, jest pod tym względem odmienna, ale wystarczy skręcić w którąś z bocznych ulic, by znaleźć spokój wśród starych zaułków Florencji, z dala od gwaru i ścisku. Tutejsze restauracje serwują proste i niezbyt drogie dania. W licznych pracowniach i warsztatach odnawia się antyki. Warto zobaczyć kościół Santo Spirito oraz Palazzo Pitti - jeden z największych pałaców we Florencji, w którym mieszczą się muzea, a ich zbiory pod względem wielkości i bogactwa ustępują tylko kolekcji Uffizi.

NEAPOL

Miasto założone przez starożytnych Greków, mimo że później zajęte przez Rzymian, do dziś nosi cechy dawnego polis. Dzisiaj miasto pozostaje głównym ośrodkiem południowej części kraju. Jest ważnym portem morskim a także siedzibą wielu placówek kulturalnych i naukowych oraz zakładów przemysłowych. Neapol posiada niepowtarzalną atmosferę, wyraźnie odróżniającą je od miast północy.

Symbolem Neapolu i jednym z najbardziej znanych we Włoszech zabytków jest Castel Nuovo. Ten zamek pochodzący z XIII wieku był siedzibą królów Neapolitańskich. Prowadzi doń okazałe wejście pod łukiem triumfalnym Alfonsa I. Większym przepychem cechuje się jednak Pałac Królewski - Palazzo Reale przy piazza del Plebiscyto. Zbudowany został przez Karola III z dynastii Burbonów na wzór pałacu w Wersalu. Najstarszy jest z zamków neapolitańskich jest Castel Capuano z XII wieku. Była to dawna siedziba królewska Normanów. Szczególnie jednak malowniczy jest leżący na skalistej wysepce Castel dell’Ovo w obecnej postaci pochodzący z XVI wieku. Natomiast na wzgórzu ponad miastem wnosi się zamek San Elmo. Można się do niego dostać kolejką linową.Z pośród licznych obiektów sakralnych miasta najważniejsza jest katedra św. Januarego - patrona Neapolu. Wewnątrz, w kaplicy patrona znajduje się otoczony szczególnym kultem relikwiarz z krwią świętego. Dwa razy w roku, w pierwszą sobotę maja i 19 września krew wzburza się inspirując wiernych do stawiania prognoz na przyszłość. W katedrze znajduje się także grobowiec papieża Innocentego IV. Pierwotną katedrą była przylegająca obok mała bazylika Santa Restututa z IV wieku.

Miasto słynie również z pięknych parków. Villa Floridana jest pięknie położona na wzgórzu z którego rozciągają się wspaniałe widoki. Natomiast po zachodniej stronie zatoki leży Villa Comunale. Park ten jest pełen palm, figowców, rzeźb i fontann. Znajduje się tu także najstarsze w Europie akwarium. Wzdłuż morza ciągną się piękne promenady. Warto przejść się via Nazario Sauro, która prowadzi wzdłuż rozśpiewanej dzielnicy Santa Lucia.

Warto również odwiedzić Narodowe Muzeum Archeologiczne, które przedstawia m.in. przedmioty odkryte w wykopaliskach w Pompejach i Herkulanum. Warto zwrócić także uwagę na wspaniałą mozaikę z czasów Aleksandra Wielkiego. Natomiast Museo e Gallerie Nazionali di Capodimonte, Palazzo Capodimonte, Parco di Capodimonte jest to jedna z najlepszych galerii malarstwa we Włoszech. Szczególnie duża część ekspozycji jest poświęcona malarstwu renesansu. Muzeo Nazionale di San Martino mieści się w kartezjańskim klasztorze na wzgórzu Vomero. Ekspozycja dokumentuje rozwój sztuki w Neapolu.

MEDIOLAN

Miasto istniejące od tysięcy lat, dzisiaj jest jednym z głównych ośrodków przemysłowych we Włoszech, na świecie znanym jako jedna z europejskich stolic mody. Jest to jednak również skupisko wielu cennych zabytków, dzieł architektury, muzeów i galerii.

Jednym z najbardziej charakterystycznych w Mediolanie miejsc jest Katedra, która pochodzi z przełomu XIV i XV wieku, jednak fasadę ukończono dopiero w wieku XIX. Jest to najwspanialszy przykład gotyku we Włoszech. Katedra konkuruje z bazyliką św. Piotra w Rzymie i katedrą sewilską o to, która ze świątyń jest rzeczywiście największa. Szczyty murów zdobi niezwykły las wieżyczek. Ogromne ona nawy głównej wypełniają piękne XVI wieczne witraże, jedne z największych w świecie. We wnętrzu mieści się m.in. grobowiec św. Karola Boromeusza - biskupa Mediolanu. Kolejną wyróżniającą się budowlą jest zamek obronny Sforzów - Castello Sforzo. Został wzniesiony w XV wieku na miejscu zburzonego zamku Viscontich. Obecnie mieści Muzeum Sztuk Dawnych. Turystów w Mediolanie przyciąga jednak przede wszystkim kościół Santa Maria delle Grazie. Ta gotycka budowla została wzniesiona przez dominikanów w XV wieku, a Bramante dodał do niej okazałą kopułę. W dawnym refektarzu klasztornym znajduje się słynny fresk Leonardo da Vinci: Ostatnia Wieczerza. W restauracji, której poddano go w ostatnich latach usunięto wszystkie przemalowania i nawarstwienia, aby otrzymać autentyczne dzieło. Warto zobaczyć również bazylikę św. Ambrożego - Basilica di San Ambrogio. Świątynia ta została pierwotnie zbudowana przez jej patrona w IV wieku, jednak obecna romańska struktura pochodzi z XII wieku. W krypcie spoczywają relikwie św. Amrożego. W absydzie można podziwiać także ciekawe mozaiki z XII wieku.

Galeria Brera - jedna z najlepszych we Włoszech galerii malarstwa. Posiada bogatą kolekcję dzieł mistrzów weneckich i lombardzkich. Są tu obrazy Mantegna, Tycjana, Rafaela, Bramante, Rubensa i innych mistrzów.

Galeria Sztuki Nowoczesnej - muzeum przedstawia trzy kolekcje Carlo Grassi, Vismara i Marino Marini. Ukazują one rozwój sztuki od połowy XIX wieku po I wojnę światową, czyli rozwój impresjonizmu i modernizmu. Można tu zobaczyć dzieła takich malarzy jak Picasso, Matisse, Rouault, Renoir, Modigliani, Corot, Millet, Manet, Cézanne, Bonnard i Gauguin.

Muzeum La Scala - jest ulubionym muzeum miłośników opery. Posiada bogatą kolekcję historycznych pamiątek związanych z mistrzami opery i muzyki. Można tu zobaczyć okulary Rossiniego, pośmiertny odlew lewej dłoni Chopina. Całe dwie sale są poświęcone Verdiemu.

Narodowe Muzeum Nauki i Technologii Leonardo da Vinci - kto jest fanem nauki i techniki może w tym olbrzymim kompleksie muzealnym spędzić tydzień. Można tu zobaczyć i poeksperymentować z kopiami wynalazków tego największego twórcy renesansu. Duża wystawa jest także poświęcona astronomii, telekomunikacji,, zegarmistrzostwu, ruchomym obrazom i działom fizyki doświadczalnej.

Museo Poldi-Pezzoli - zawiera wspaniałą kolekcję malarstwa północnowłoskiego. Jest to prywatna kolekcja ofiarowana miastu w 1881 r. Najsłynniejszym portretem, nie mniej zajmującym niż Mona Lisa, jest dzieło Antonio Pollaiolo Portret Damy. Znajduje się tu także kolekcja dywanów perskich.

Muzeum Sztuk Dawnych - mieści się w Castle Sforzesco. Wśród licznych dzieł sztuki najbardziej znana jest Pieta Michała Anioła.